Over Naomi

Over mij

Van nature ben ik creatief, ruimdenkend, onderzoekend en analytisch ingesteld. Dit brengt automatisch een heldere, nuchtere focus met zich mee.
In mijn geval gaat dat ook samen met vriendelijkheid, zorgzaamheid en ruimte voor de nodige speelsheid of een knipoog.
Ik zoek graag de dynamiek op in sport, muziek of een goed gesprek, en vind ontspanning in lezen, stilte, een wandeling, eenvoud.
Mijn manier van kijken is geworteld in non-dualiteit. De Jungiaanse psychologie biedt me daarbij een aanvullende invalshoek om de complexiteit en dynamiek van de menselijke psyche te onderzoeken. Wanneer er iemand bij me komt, ontmoeten we elkaar op gelijke hoogte en gebruik ik wat er op dat moment nodig is. Soms simpel en direct, soms met meer nuance of een uitgebreidere toelichting. 

Achtergrond

Ik ben opgegroeid in Veldhoven en heb daar destijds tot aan mijn 18e gewoond. Na het basis- en middelbaar onderwijs ben ik omgevingswetenschappen in Wageningen gaan studeren. Ik deed enerzijds kennis op over het functioneren en beheren van (bos)ecosystemen, en leerde anderzijds over de maatschappelijke, politieke, beleidsmatige kant van natuur en natuurbeleving in onze samenleving. Het zou een opleiding zijn die me uitdaging gaf, me veel buiten bracht en waarbij ik niet al te veel met andere mensen te maken hoefde te hebben, zo dacht ik. Toch bleek ik al gauw een veel socialere en meer maatschappelijk betrokken kant in me te hebben dan ik altijd had vermoed. Ik vond de samenhang tussen mens, natuur, welzijn en gezondheid interessant, koos een master in gezondheids- en communicatiewetenschappen en deed onderzoek op dit gebied. 

Verdieping

Naast studie, sport, muziek en werk deed ik ervaring op als persoonlijk begeleider, cliëntvertrouwenspersoon en bovenal groeide mijn interesse in zaken rond psychologie, filosofie en spiritualiteit. Ik werd wezenlijk geraakt en vond herkenning in nondualiteit. Tegelijkertijd volgde ik de opleiding Jungiaanse psychologie. Het bracht me een verdieping en vervulling die ik op andere terreinen in het leven niet kon vinden.  Het werd me dan ook steeds duidelijker dat daar ergens ook mijn werkelijke inspiratie en echte kracht lag. Luisteren, onderzoeken, doorzien, afstemmen, gewaarzijn en zelf doorleven.

Dit alles ging uiteraard niet zonder hobbels of uitdagingen. Het werd een ontdekking waarbij ik mezelf telkens opnieuw uit moest zien te vinden. Desondanks kon het niet anders dan dat 'mijn horizon' zich verder wilde verbreden en verdiepen. Op verschillende manieren en op verschillende gebieden. Zowel in binnen- als buitenland en zowel in mijn eigen binnenwereld als in de buitenwereld. Altijd met een zekere intensiteit en gedrevenheid, vanuit toewijding of een innerlijk verlangen, tegelijkertijd vanuit een bepaalde noodzaak en urgentie.

Zo leerde ik wat het betekent om mens te zijn. Een beweging naar volwassenheid en leven vanuit bewustzijn. Enerzijds aan de hand van zelfonderzoek, hindernissen en confrontaties, anderzijds juist ook met veel zachtheid, waardevolle ontmoetingen, eindeloos geduld en zoveel (opr)echtheid als maar mogelijk is.